Reżyseria: Takeshi Kitano
Scenariusz: Takeshi Kitano
Produkcja: Japonia
Czas trwania: 114 minut
Obsada: Miho Kanno <> Sawako
Hidetoshi Nishijima <> Matsumoto
Tatsuya Mihashi <> Hiro
Kyoko Fukada <> Haruna Yamaguchi

„Użyłeś mandarynki na przynętę?!”

Po ukazaniu życia członka yakuzy, który trafia do Ameryki, Takeshi „Beat” Kitano postanowił diametralnie zmienić gatunek filmowy. Tym razem stworzył melodramatyczną opowieść o wiecznej miłości. Na fabułę składają się trzy opowieści, których bohaterowie mijają się nie zwracając na siebie uwagi. Dzięki temu ich historie przeplatają się i widz jest w stanie zlokalizować je czasie.

Pierwsza opowieść dotyczy młodej pary Matasumoto i jego narzeczonej Sawako. Dziewczyna, po tym jak jej ukochany postanowi ożenić się z inną, targnie się na swoje życie. Przeżyje, ale już nigdy nie będzie taka jak kiedyś. Matsumoto postanowi nią się zaopiekować.

Druga historia opowiada o wieloletniej miłości. Boss yakuzy Hiro, za czasów, gdy nie miał pieniędzy zakochał się. Postanowił jednak opuścić miłość swego życia, by zdobyć pieniądze. Teraz los ponownie splecie ich ścieżki.

Ostatnia część przedstawia losy byłej gwiazdy muzyki pop Haruny i jej najwierniejszego fana. Nukui zrobi wszystko, by tylko znaleźć się blisko obiektu swych westchnień.

Trzy zgoła odmienne opowieści łączy jedna rzecz – miłość. Nie zna ona bowiem żadnych ograniczeń, ani czasowych, ani przestrzennych. Bohaterowie będą unosić się na jej falach, a także zmagać z przeciwnościami losu i własnymi słabościami.

Reżyser oddaje w ręce widza sprawnie zbudowaną fabułę, mimo iż na początku wprowadzonych zostaje zbyt wiele postaci. Z czasem jednak wszystko staje się klarowne i można w pełni rozkoszować się tym nietypowym dziełem.

W filmie urzekają malownicze i barwne pejzaże budzące skojarzenia, chociażby z dziełem Zhanga Yimou pt. Hero. Paletę barw przedstawionych na ekranie zdominowała czerwień. W celu wyeksponowania ich, Kitano nie rozbudował dialogów. Co stanowi ciekawą odskocznię po filmach wypełnionych różnego rodzaju bełkotem.

Kolejnym charakterystycznym elementem Lalek są częste powtórzenia ujęć, ale z różnych kątów, co wzbogaca historie i pozwala widzowi przyjąć inny punkt widzenia.

Kreacje aktorskie są dobre, ale na pierwszy plan wysuwa się Miho Kanno jako Sawako. Jej występ został uhonorowany, w 2002 roku, nagrodą Hoichi Film Award w kategorii Najlepsza aktorka drugoplanowa. Z kolei Takeshi Kitano otrzymał Golden Award podczas Damascus Film Festiwal w 2003 roku.

Łukasz Kucharski

——————————————————————————————–
Materiał udostępniany na zasadach licencji

Creative Commons 2.5
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne
-Na tych samych warunkach 2.5 Polska
——————————————————————————————–