Reżyseria: Wilson Yip
Scenariusz: Wilson Yip
Produkcja: Hong Kong
Czas trwania: 89 minut
Obsada: Francis Ng <> Ślepiec / Kurze Pierze
Cecilia Cheung <> Czarny Feniks / Biały Smok Jr.
Andy On <> Tian Yang / drugi książe
Nay Suet <> Biały Smok
Shiu Hung Hui <> Deer Tai

„Jak przegrasz – umierasz, jak wygrasz – dosięgnie Cię zemsta” – Czarny Feniks

Fabuła filmu jest bardzo prosta. Czarny Feniks jest pewną siebie i zarozumiałą uczennicą. Posiada jednak niezwykły talent muzyczny. Jej największym pragnieniem jest zostać żoną drugiego księcia Tian Yanga. Wskutek niefortunnego splotu wydarzeń Feniks zyskuje moc i umiejętności swej ciotki Białego Smoka – wojowniczki. Biały Smok z kolei ścigała Kurze Pierze – mordercę do wynajęcia. Teraz Biały Smok Junior rusza za Kurzym Pierzem. Dalsza część filmu odzwierciedla powiedzenie „wiódł ślepy kulawego”.

Początkowe sceny mogą wskazywać, że mamy przed sobą azjatycką wersję Strasznego filmu lub kolejnego filmu dla nastolatków. Na szczęście jest to mylne pierwsze wrażenie. Okazuje się bowiem, że film ma o wiele więcej do zaoferowania. W tym niewulgarne i naprawdę zabawne żarty. Niestety od około połowy film traci tempo i świeżość. Żarty nie śmieszą już tak bardzo jak na początku. A widz przeczuwa, że cała opowieść nie może skończyć się źle.

Komediowa konwencja filmu powoduje, że czarne charaktery nie są wcale takie czarne. I tak Kurze Pierze ze swoim niewinnym wyrazem twarzy i stoickim spokojem (w większości sytuacji) wywołuje wręcz automatyczną sympatię widza. Oczywiście jest to zasługa gry Francisa Ng, który „ukradł” film 28-letniej Cecilii Cheung.

Kurze Pierze wywołuje skojarzenia z postacią Zatoichi’ego (bohater stworzony przez Kana Shimozawę ukazany został w ponad 20 filmach i serialu składającym się z 4 sezonów). On także, pomimo iż jest niewidomy nie ma sobie równych w walce i tylko Biały Smok Junior jest w stanie mu dorównać.

Film obfituje w dynamiczne sekwencje walki. Czasami wręcz zbyt dynamiczne i widz niezaznajomiony z współczesnymi teledyskami emitowanymi na kanale MTV może się łatwo pogubić.

Inspirację takimi dziełami jak Dom latających Sztyletów, Przyczajony tygrys, ukryty smok są widoczne na pierwszy rzut oka. Zagłębiając się można dostrzec nawiązania do Kill Billa czy Robin Hooda.

Reżyser „puszcza” oko do widza w takich scenach przekazywanie mocy od Białego Smoka do Czarnego Feniksa w iście “windowsowskim” stylu czy też posiłku jaki Kurze Pierze przyniesie dla Białego Smoka Juniora.

Poszukując odmiany od patosu i powagi filmów takich jak na przykład Hero, Dom latających sztyletów czy Cesarzowa Biały Smok jest doskonałym wyborem. Nie męczy natłokiem postaci czy zawiłymi dialogami.

Łukasz Kucharski

——————————————————————————————–
Materiał udostępniany na zasadach licencji

Creative Commons 2.5
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne
-Na tych samych warunkach 2.5 Polska
——————————————————————————————–