Ecstasy to nazwa zwyczajowa środka pobudzającego centralny układ nerwowy i narkotyku autorskiego 3,4-metylenodioksymetamfe tarniny (MDMA), fenylalkylaminy, którą jako pierwsza uzyskała drogą syntezy firma farmaceutyczna Merck w 1912 (po czym opatentowała ją dwa lata później jako inhibitor apetytu).

Substancja ta została ponownie odkryta jako narkotyk w późnych latach 70. XX w. Jest to analog amfetaminy, mający wiele cech wspólnych ze speedem (siarczanem amfetaminy). Ma jednak także działanie obniżające aktywność serotoniny i dopaminy w mózgu oraz wywołujące uczucia euforii, empatii i życzliwości. Często powoduje hipertermię (przegrzewanie ciała) i wielkie pragnienie, zwłaszcza, gdy zażyciu jej towarzyszy długi, energiczny taniec. Ma czasem efekty halucynogenne (chociaż nie jest to zwykle skutkiem zażycia typowej dawki 75-100 mg), a jej długie zażywanie często prowadzi do uszkodzeń serotonergicznych włókien nerwowych.

Czasami zwany ekstazą, XTC lub przytulaczem, ma wiele nazw handlowych i slangowych, które ciągle się zmieniają zależne od koloru i wyglądu tego narkotyku.

Definicja pochodzi ze „Słownika psychologii” A.M. Colmana (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009). Wykorzystanie za zgodą Wydawcy.