Reżyseria: J.J. Abrams
Scenariusz: Roberto Orci, Alex Kurtzman
Produkcja: USA
Czas trwania: 127 minut
Obsada: Chris Pine <> James T. Kirk
Zachary Quinto <> Spock
Eric Bana <> Nero
Karl Urban <> Leonard H. McCoy

„Żyjcie długo i pomyślnie” – Spock

Star Trek powraca po długiej przerwie. Ostatnia część pojawiła się w kinach siedem lat temu. Zamiast kontynuować przygody Jean Luca-Picarda, postanowiono Śmiało dążyć tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek…., czyli opowiedzieć historię pierwszego lotu U.S.S. Enterprise od pierwszego lotu w kosmos.

Młody James Tiberius Kirk (jeszcze nie kapitan), wspierany przez dzielną załogę Enterprise, stanie do walki z romulańskim kapitanem Nero. Na jego drodze pojawią się liczne przeszkody jak np. pół-człowiek, pół-wulkanin Spock, który nie darzy (jeszcze) sympatią porywczego Kirka. Motywacja Nero jest bardzo prosta, mianowicie pragnie zemścić się na Spocku za zniszczenie jego ojczystej planety. Problem w tym, że Spock nie ma pojęcia kim jest Romulanin.

Reżyser filmu, J.J. Abrams, w Hollywood dał się poznać dzięki takim serialom jak Felicity, Agentka o stu twarzach / Alias oraz Zagubieni / Lost. Odpowiadał również za ostatnią część Mission Impossible z Tomem Cruis’em. Wszystkie te produkcje okazały się niezwykle kasowe. Czy Star Trek jest w stanie im dorównać?

Uniwersum Star Treka zapoczątkował w 1966 roku serial telewizyjny autorstwa Gene’a Roddenberry’ego. Od tamtej pory łącznie powstał sześć seriali i jedenaście filmów (wliczając tegoroczny). W Polsce Star Trek zawsze pozostawał w cieniu Gwiezdnych Wojen. Z kolei w Stanach Zjednoczonych sytuacja jest nieco odmienna. Obie serie są tam równie popularne. Nie dziwi więc fakt, że w naszym kraju film nie przyciągnął do kin wielu widzów, co nie wynika tylko z małej ilości kopii przez co Star Trek nie pojawił się w sieci Cinema City.

Do głównego wątku, w bardzo dobry sposób dołączony został konflikt między Kirkiem, a Spockiem. Pierwszy, będący pyskatym, pewnym siebie i impulsywnym ziemianinem jest w oczach opanowanego i do bólu logicznego Spocka wręcz błędem Matki Natury. Ich późniejsza przyjaźń wydaje się wręcz niemożliwa.

Najciekawsze, że film Abramsa wyłamał się z panującej ostatnio w Hollywood mody i można w nim dostrzec coś poza bardzo dobrymi komputerowymi efektami specjalnymi. Tym „czymś” jest fabuła, która potrafi wciągnąć widza na całe dwie godziny. Poza tym film wypełnia humor, który naprawdę jest zabawny, o co ostatnimi czasy coraz trudniej w filmach wypełnionych akcją. Właśnie, jeśli chodzi o akcję to Star Trek może nie idzie za Hitchcockiem i po trzęsieniu ziemi napięcie nie rośnie nieprzerwanie, ale nie znaczy to, że nie jest ono wysokie. Po prostu nie spada. Otwierająca sekwencja pokazuje w jakim tempie rozgrywać się będzie film.

Prym na ekranie (nie licząc znakomitych efektów specjalnych) wiedzie Zachary Quinto jako Spock, znany głównie z roli Sylara z serialu Herosi / Heroes. Perfekcyjnie oddaje podwójną naturę tej postaci, jej zawieszenie między dwoma światami i targające nią w związku z tym uczucia. Z kolei Chris Pine jako James T. Kirk jest buntownikiem, postępującym wedle własnego uznania, ale nie jest postacią z którą widz poczuje więź. Natomiast Eric Bana jako czarny charakter nie jest wcale taki czarny i nie dziwi, że i tak przegra starcie z dobrem.

Co bardziej dociekliwi widzowie mogą doszukiwać się nawiązań do Gwiezdnych Wojen. Sami scenarzyści w jednym z wywiadów stwierdzili, że chcieli złożyć hołd produkcji Georga Lucasa. Dzięki temu fani R2-D2 mogą dostrzec go w jednej ze scen.

Ostatnio coraz częściej widzowie mogą zobaczyć początki przygód swych ulubionych bohaterów, jak na przykład Batman, Wolverine, Wkrótce do grona filmowych prologów dołączy Lara Croft, Obcy i prawdopodobnie X-Men’i. Miejmy nadzieję, że wszystkie będą tak dobre (a może i lepsze) od filmu J.J. Abramsa.

Łukasz Kucharski

——————————————————————————————–
Materiał udostępniany na zasadach licencji

Creative Commons 2.5
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne
-Na tych samych warunkach 2.5 Polska
——————————————————————————————–