Marek Jabłoński
„Kompetencje pracownicze w organizacji uczącej się.
Metody doskonalenia i rozwoju”
http://www.ksiegarnia.beck.pl/ekonomia-podreczniki/id3724,Kompetencje-pracownicze-w-organizacji-uczacej-sie.html
Wydawnictwo C.H. Beck, 2009
ISBN 978-83-255-0758-9
s. 220, format 16,4×23,8 cm

We współczesnej ekonomii i naukach o zarządzaniu przyjmuje się, że w sukcesie organizacji kluczową rolę odgrywa człowiek-pracownik oraz posiadane przez niego kompetencje. Skracające się cykle życia produktów, szybkie tempo ekonomicznego zużycia środków trwałych, presja na obniżanie kosztów wytwarzania, rosnący popyt na wysoko przetworzone i zaawansowane technologicznie produkty, wysoka konkurencyjność rynków powodują, iż współczesne przedsiębiorstwa są zmuszone do unowocześniania działalności w sferze produktu, technologii i organizacji. Tworzenie i wdrażanie innowacji rozumianej jako nowe rozwiązania oparte na wiedzy stanowi podstawowy warunek funkcjonowania i czynnik rozwoju przedsiębiorstwa, regionu i gospodarki. Innowacje scalają sferę nauki, techniki i produkcji, a powstają w rezultacie procesu uczenia się na poziomie mikro- (przedsiębiorstwo), mezo- (region) i makroekonomicznym (gospodarka). Stąd przedsiębiorstwa działające zarówno w tradycyjnych, jak i nowoczesnych sektorach gospodarki rynkowej muszą zdobywać i wykorzystywać wiedzę, rozwijać kompetencje pracownicze oraz procesy organizacyjnego uczenia.

Ta książka stawia sobie za zadanie wskazanie właściwego podejścia do rozwoju kompetencji pracowniczych poprzez prezentację metodycznych wskazań i podejść do wprowadzania zmian organizacyjnych umożliwiających tworzenie organizacji uczącej się. Przyjęcie takiej perspektywy pozwala uwzględnić komplementarność procesu organizacyjnego uczenia się i kształtowania kompetencji pracowniczych.

W części pierwszej książki „Wiedza i organizacyjne uczenie się” zaprezentowano istotę wiedzy organizacyjnej i procesu organizacyjnego uczenia się w poszczególnych typach organizacji: przed- i taylorowskiej, human relations, zhumanizowanej i współczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem logicznego odniesienia (logika klasyczna i logika zbiorów rozmytych) rozpatrywanych kategorii epistemologicznych. Zaprezentowano także specyfikę funkcji kierowniczych w organizacji uczącej się.

W części drugiej „Kompetencje pracownicze a rozwój organizacji” ukazano istotę i komponenty kompetencji pracowniczych w organizacji uczącej się, dokonano ich rozróżnienia w znaczeniu szerokim i wąskim oraz statycznym i dynamicznym. W oparciu o klasyczną i współczesną literaturę przedmiotu zdefiniowano talenty pracownicze, wskazując na ich rangę w rozwoju organizacji uczącej się. Odwołując się do teorii kapitału ludzkiego oraz stadiów rozwojowych organizacji uczącej się, zaprezentowano instrumenty rozwoju kompetencji pracowniczych.

W części trzeciej „Kształtowanie kompetencji pracowniczych w organizacji uczącej się” autor przedstawił własną metodykę kształtowania kompetencji pracowniczych w organizacji uczącej się. Zaprezentował metodologiczne aspekty rozwoju kompetencji ze szczególnym uwzględnieniem nowoczesnych koncepcji zarządzania oraz społecznej teorii uczenia się. Zaproponował ramową metodykę rozwoju kompetencji, zawierającą określone fazy rozwoju oraz metody i techniki pomocnicze. Zaproponowana metodyka uwzględnia podejścia badawcze w analizie kapitału intelektualnego, umożliwia także transformację funkcji kompetencji pracowniczych.

Fragment książki znajdziesz tutaj:
http://wiedzaiedukacja.eu/archives/24283