Ireneusz Korczak
Wojna Cezara z Pompejuszem – nowe spojrzenie
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie drugiej wojny domowej w Rzymie, a dokładnie walk Juliusza Cezara z wojskami Pompejusza, oraz decydującego spotkania tych wielkich wodzów w bitwie pod Farsalos. Druga wojna domowa toczyła się w latach 49-45 a.C. na terenie Italii, Afryki, Hiszpanii i Egipcie (wojna aleksandryjska). Głównym założeniem mej pracy jest ukazanie, że pompejanie przegrali z powodu braku odpowiedniej kadry dowódczej. Dotyczy to przede wszystkim Pompejusza, bo przecież to on wydawał rozkazy, a klęski ponoszone przez nich były winą główną dowodzącego, …

Jakub Bartoszewski
„Antropocentryzm” Abbagnanowskiej filozofii
Wstęp
Dzieje filozofii człowieka zaznaczają się w kulturze europejskiej od dramatycznego konfliktu między rozumieniem istoty ludzkiej jako boskiego tworu, włączonego w określony sposób w porządek świata, a rozumieniem tej istoty jako odważnego twórcy własnego losu w walce z żywiołem przyrody. Początki filozofii człowieka – jak twierdzi B. Suchodolski – wyznacza opowieść o Prometeuszu, który wykradł ogień z Olimpu i przekazał go człowiekowi. Akt ten ma podwójny symbol – panowania nad materialnym środowiskiem oraz ukazuje niezależność ludzkiego rozumu. „Prometejski ogień miał odtąd płonąć w kuźni, gdzie …

Dorota Łasisz, Marek Łasisz
Sfera symboliczna w paleoindiańskich kulturach Clovis i Folsom
Streszczenie
W artykule poruszono zagadnienie wyjątkowo rzadkich znalezisk związanych ze sztuką i wierzeniami dawnych Paleoindian. Choć jedynie niezwykle mały fragment tego, jakże ważnego aspektu życia dawnych mieszkańców Ameryki Północnej przetrwał do naszych czasów, to jest on niezmiernie istotny w analizie tych dawnych społeczności.
Kultury Clovis i Folsom rozwijały się głównie na terenie dzisiejszych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, tworząc razem tak zwany Horyzont Llano. Ich rozwój przypadł mniej więcej na okres od 11,5 do 10,2 tys. lat temu[1], czyli na schyłek epoki lodowcowej …

Milena Gucma
Nauczyciele oraz ich sukcesy i niepowodzenia pedagogiczne w świetle teorii Paolo Freire

Część 5
Pedagogika emancypacyjna narzędziem do osiągania sukcesów i eliminowania niepowodzeń
Na temat pracy chciałabym spojrzeć poprzez pryzmat pedagogiki emancypacyjnej, głównie poprzez wskazanie modelu Freirowskiego nauczyciela i jego roli w nauczaniu, a tym samym i wychowywaniu. Jest to ważny aspekt gdyż pedagogika emancypacyjna obejmuje szeroki wachlarz zjawisk, zasadzając się na krytycznym, a nawet negatywnym stosunku do normatywnego podejścia obowiązującego w pedagogice tradycyjnej. W tym aspekcie istotą wychowania, nauczania i teorii pedagogicznej jest wyzwolenie osoby, jej umysłowości, jak i związanej …

Milena Gucma
Nauczyciele oraz ich sukcesy i niepowodzenia pedagogiczne w świetle teorii Paolo Freire
Część 4
Psychologia pierwsze próby wyjaśnienia zagadnień dotyczących sukcesu i niepowodzenia związała z inteligencją  zarówno nauczyciela, jak i jego uczniów. To ona powinna warunkować mądre, satysfakcjonujące zachowanie prowadzące do osiągnięcia sukcesu. Ale równie istotne są umiejętności związane z funkcjonowaniem w społeczeństwie, pewne cechy osobowości, system wartości i poziom motywacji (Boryszewska, 2008, s. 11).

Milena Gucma
Nauczyciele oraz ich sukcesy i niepowodzenia pedagogiczne w świetle teorii Paolo Freire

Część 3
Kompetencje nauczyciela języka angielskiego

Ocena nauczyciela i jego kompetencji zaczyna się już w momencie, kiedy nauczyciel sam się kształci i trwa podczas całego procesu, kiedy przekazuje swoją wiedzę uczniom. Uczniowie to bardzo spostrzegawczy i surowi obserwatorzy wyciągający pewne wnioski i oceniający pracę dydaktyczno-wychowawczą nauczyciela. W związku z tym, jeśli jego wyniki nie są satysfakcjonujące, a praca nie przynosi pożądanych efektów należy przypatrzeć się jego słabym stronom.

Ireneusz Korczak
Esej o emocjach w filmie na przykładzie filmu Honor generała Joanny Pieciukiewicz
Bez Nienawiści ( No Hate)
Emocja? Chyba każdy a nas spotkał się z tym pojęciem. Ale gdybyśmy zapytali przechodniów na ulicy co rozumieją przez to słowo myślę, że niejedna osoba miałaby problem z odpowiedzią na to pytanie. Zatem zanim zaczniemy nasze rozważania na temat emocji spróbujmy sobie odpowiedzieć na pytanie z czym tak naprawdę mamy do czynienia. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego podaje taką oto definicje emocji:

Ireneusz Korczak
Problemy życia codziennego w dekadzie Gierka.
Społeczeństwo epoki Gierka musiało zmagać się z wieloma problemami, które są obecne i w dzisiejszych czasach, i to właśnie będę starał się udowodnić w tym artykule. Wśród nich możemy wyróżnić takie problemy jak: alkoholizm, kradzieże, korupcja, złe warunki pracy, czy kłopoty w zdobyciu mieszkania. Właśnie problem zdobycia mieszkania był jednym z bardziej uciążliwych w tamtym okresie.
Budownictwo mieszkaniowe w PRL-u było realizowane w czterech formach. Mogło to być budownictwo spółdzielcze, finansowane ze środków własnych członków spółdzielni, kredytu bankowego, dotacji budżetowej oraz środków przekazanych …

Beata Bryś
Rozwój dolnośląskiej prasy i kinematografii po II wojnie światowej jako przykład kultury masowej
Abstrakt
Artykuł jest próba odpowiedzi na pytanie czy dolnośląska prasa i kinematografia po II wojnie światowej stanowiły jedynie jeden z elementów kultury masowej. Czy może w zamierzeniach władz – w trudnej rzeczywistości dnia codziennego – kultura masowa miała do spełnienia jeszcze inne zadania?

Grzegorz Dmitruk
Funkcjonalna teoria kultury Bronisława Malinowskiego. Istota i krytyka

Uwagi wstępne
Człowiek spośród innych istot żywych wyróżnia się tym, że potrafi przystosować się do otoczenia, stwarzając swoisty system zachowań, symboli oraz urządzeń materialnych. Potrafi stworzyć płaszczyznę funkcjonowania nieznaną żadnemu innemu gatunkowi – tą płaszczyzną jest kultura. Jak mówi klasyczna definicja autorstwa brytyjskiego antropologa Edwarda Tylora, kultura to „złożona całość, która obejmuje wiedzę, sztukę, moralność, prawa, obyczaje oraz inne zdolności i nawyki nabyte przez ludzi jako członków społeczeństwa”[1]. Tylor podkreśla antropogeniczny (a więc będący efektem aktywności człowieka) charakter kultury.