Anna Bieńkowska – Lesiak
ROZWÓJ MOWY I MYŚLENIA W ŚWIETLE LITERATURY
„Mowę nazwijmy zespól czynności, jakie przy
udziale języka wykonuje człowiek poznając
rzeczywistość i przekazując jej interpretację
innym uczestnikom życia społecznego” [1]
1.1 Etapy rozwoju mowy i myślenia dziecka w wieku przedszkolnym
„Mowa nie jest umiejętnością wrodzoną, dziecko przyswaja sobie ją od najbliższego otoczenia, a przede wszystkim od matki, drogą naśladownictwa” [2] . Rozwój mowy dziecka jest więc procesem ciągłym od chwili poczęcia do jego dojrzałości. Jest wiele czynników, które wpływają na prawidłowy rozwój dziecka a tym samym na rozwój jego mowy. Wszystkie dzieci przechodzą te same …

Czytanie należy do podstawowych środków komunikacji społecznej. Umożliwia porozumiewanie się ludzi w życiu codziennym, a także umożliwia przekaz doświadczeń społecznych między pokoleniami.

Praca Anny Bieńkowskiej – Lesiak prezentująca praktyczne zastosowanie metody badawczej studium indywidualnego przypadku.
Pobierz pracę: Studium indywidualnego przypadku

——————————————————————————————–
Materiał udostępniany na zasadach licencji

Creative Commons 2.5
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne
-Na tych samych warunkach 2.5 Polska
——————————————————————————————–

KiH nr 5/2003

Tomasz Polak
Relacje nauczyciel – uczeń w edukacji ponadgimnazjalnej [1]
Relacje opiszę subiektywnie, na podstawie 13 lat praktyki nauczycielskiej w liceum ogólnokształcącym. To nie będą rzeczy odkrywcze. Spróbuję też sformułować kilka pytań, wątpliwości dla praktyków i szczególnie dla dydaktyków pracujących z studentami kierunków nauczycielskich.
Relacje. Może nie jest to słowo nazbyt szczęśliwie użyte. Raczej kojarzymy je z logiką, gdzie jest to „jakikolwiek związek między przedmiotami”, ewentualnie „jakiekolwiek przyporządkowanie czegoś czemuś, rozumiane bądź jako czynność odniesienia, bądź jako sposób bytowania pomiędzy kresami odniesienia”. Powinno być zatem: interakcje. Wincenty Okoń w Nowym słowniku …

Kultura i Historia nr 12/2007
Jarosław Szewczyk
Regionalizm w teorii i praktyce architektonicznej
Tekst oryginalnie opublikowany w:
Teka Kom. Arch. Urb. Stud. Krajobr.
– OL PAN, 2006, 96-109.
Publikacja za zgodą autora.
ABSTRAKT
Referat traktuje o rozwoju historycznym postaw regionalizujących. Omówiono i porównano różne, genetycznie powiązane (choć nieraz sprzeczne) tendencje określane terminami: styl narodowy, regionalizm, regionalizm krytyczny, neoregionalizm, nowy regionalizm, wernakularyzm, neowernakularyzm, architektura oporu, architektura swojska, rodzima, wiejska, ludowa, styl lokalny, prowincjonalizm.

Kultura i Historia nr 3/2002

Andrzej Stępnik
Trzy modele historii regionalnej w nauczaniu szkolnym

Zainteresowania historią regionalną (lokalną) są tak stare jak sama historia. W dobie współczesnej, co ciekawe, nie straciły one na sile. Co więcej, obecnie przeżywamy renesans regionalistyki historycznej, odkrywamy bowiem jej nowe możliwości, zarówno …