Kara śmierci jest w ciele politycznym tym, czym rak w ciele pojedynczego człowieka, z tą jedynie różnicą, że nikt do tej pory nie próbował uzasadniać konieczności istnienia raka”.
A. Camus „Rozważania o gilotynie”

1. Wszyscy wiemy, czym jest kara śmierci, co kryje się pod tym terminem. Jest to pozbawienie życia człowieka, przestępcy, który dopuścił się wyrafinowanej i ciężkiej zbrodni.
Sam proceder nie jest nowy, obowiązywał od początków kształtowania się prawa., jeszcze przed nasza erą, dokładnie w kodeksie Drakona, który datuje się na 621r.p.n.e.[1]

Konfrontacja sił diabelskich z rzeczywistością moskiewską lat 30. na przykładzie powieści Michaiła Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata”

Bułhakowski szatan przybywa do stolicy Rosji z niezapowiedziana wizytą, by dekomponować istniejący porządek. Ze światem nie wszystko zatem jest w porządku skoro potrzebuje pomocy ponadnaturalnych sił. W zestawieniu z moskiewską rzeczywistością, diabeł i jego pomocnicy wydaja się być dobrzy, sprawiedliwi. Nic bardziej mylnego… Bułhakow dokonał odwrócenia konwencji, przedstawiając szatana jako przyjaciela i pomocnika człowieka. Diabeł dokona w istocie jeszcze większego zniszczenia i doprowadzi niektórych obywateli do choroby psychicznej. Zatracą oni poczucie własnej tożsamości i wolności.

Anna Gębalska

Problem zła w tradycji oraz literaturze rosyjskiej na wybranych przykładach
Problem zła jest obecny w tradycji zarówno w przekazie, jak i literaturze. Literatura polska nacechowana chrześcijańskim sposobem widzenia świata, nierzadko ukazywała problemy zła w obrazach, symbolach i działaniach diabła. Inspiracją często były opowiadania, tradycja i przekaz ludowy. Poczynając od średniowiecza dotyczy to wszystkich okresów literackich. Aby ukazać problem zła w literaturze rosyjskiej, należało spojrzeć na zjawisko zła w aspekcie powszechności. Omawiając tradycję literacką w pracy wybrano niektóre przykłady z literatury polskiej, słowiańskimi korzeniami bliskiej literaturze rosyjskiej. W literaturze rosyjskiej sięgnięto …

Anna Gębalska
Społeczno – etyczno – kulturowe skutki zła
„Cały świat ugina się po ciężarem złego”(1J5,19)
Słowa Apostoła Jana wskazują na obecność szatana w historii, by człowieka i społeczeństwo, w którym żyje oderwać od Boga.
Chrystus zwyciężył złego ducha na krzyżu(por. J6,11; J16,33).Szatanowi pozostała  jednak możliwość działania, kuszenia i uwodzenia ludzi
(por. Hbr2,14n; Ef6,10;1Tes3,5; 15,8-9; 2P2,4). Upadły anioł, wąż starodawny(por. Rdz), zachował ograniczony dynamizm działania pełny pierwotnej nienawiści.
Naturalną rzeczą pozostaje fakt, że człowiek ewaluuje, osiągając coraz to wyższy poziom doskonalenia. Poprzez wiele czynników, wychowanie zdobywa wiedzę o właściwej hierarchii wartości, która należy uwzględnić w …

Anna Gębalska
Ujęcie zła w tradycji literackiej
Diabeł w kulturach ludowych posiada niezwykłe cielesną postać, jest projekcją konkretnych nieszczęść nękających biedotę, jak burze, niedostatek, klęski żywiołowe, śmierć (por. np. Hbr 2,14n; Mt 13, 25.38 ; Mt 8,12). Oprócz tych konkretności wyróżnia się także przynależnością do określonej grupy społecznej. Jego skąpy zestaw tworzący wyobrażenie zdaje się niezmienny: rogi, ogon, rozszczepione lub koźle nogi, ogniste szczyla, włosy na całym ciele, czerń lub ciemny kolor dominujący. Towarzysz mu najczęściej lub zapowiada jego pojawienie się odór siarki.

Anna Gębalska
Zło jako problem moralny w nauczaniu Kościoła

Nauka Kościoła o złu, które ma pierwotną przyczynę w działaniu złego ducha oparta jest o Pismo Święte. Chrystus wielokrotnie zwracał uwagę, iż szatan jest zabójcą i przestrzegał przed jego niszczycielska mocą (np. por. J 8, 44): „Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i w prawdzie nie wytrwał bo prawdy w nim nie ma”). Jezus założył Kościół, związany z odwiecznym planem zbawienia, który kontynuuje jego naukę. Kościół kontynuuje naukę Chrystusa. Kościół naucza wiernych, że …

Anna Gębalska
Problem zła w myśli teologicznej
Hebrajskie s-t-n oznacza „być wrogiem, prześladować”, ”opierać się”, ”zwalczać” ale też hassatan to „ wróg, przeciwnik”.[1]( np. Hi 16,9; 30,21; Za 3,1-3; Mk 1,13). Diabeł z greckiego diabolos pochodzi od diabelnie oznacza istotę o charakterze osobowym, oskarżyciela, oszczercę, wroga, tego, który staje w poprzek, kogoś kto nie tylko źle czyni, ale namawia do tego także i innych.[2](por. Mt 4,1-11; Łk. 4,1-13; J 8,44). To dla niego (i jego pomocników – zbuntowanych aniołów) przygotowano piekło. Moc szatana jest jedna choć zarazem liczna, istnieje całe królestwo …

Jakub Bartoszewski
Spojrzenie biskupa Robinson na tradycyjny teizm
Biskup Robinson podejmując problem mówienia o Boga stanął wobec tradycyjnej teologii chrześcijańskiej oraz metafizycznych twierdzeniach. Na kanwie tego rodzą się pytanie: jaki jest jego stosunek do zastanej koncepcji teistycznej?
W swej książce zatytułowanej Honest to God z roku 1963 biskup anglikański J.A.T. Robinson, pragnął zbliżyć Boga do ludzi. Autor sądził, że tradycyjne obrazowanie Boga przynosi dziś tylko taki rezultat, że dla milionów ludzi jest On coraz odleglejszy. Chrześcijańska teologia tradycyjna – według niego – opiera się na dowodach na istnienie Boga. Z punktu psychologicznego, …

Katarzyna Zabratańska

Geneza i doktryna Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego
Przedmiotem niniejszeej pracy będzie ukazanie okoliczności powstania Kościoła narodowego. Ważne są tu zarówno społeczne, jak i historyczne uwarunkowania tego ruchu religijnego. Sytuacja w XIX w. Polsce, Europie i świecie spowodowała, że społeczeństwo niejednokrotnie stało na granicy swego funkcjonowania. Silne ruchy migracyjne, których ekspansja przypadła na epokę industrialną, zaczęły kształtować nowe systemy i jakości społeczne. Pojawiło się pojęcie anomii, izolacji, wykluczenia społecznego. Zmiany tego typu były szczególnie dotkliwe dla niewykwalifikowanych polskich chłopów, którzy wyruszyli z ziem zaborowych do USA w poszukiwaniu lepszego standardu …

Jakub Bartoszewski
Wieczność wszechświata – między wiarą a potępieniem. Boecjusz z Dacji
Wstęp
Niniejszy temat wskazuje, iż postać Boecjusza z Dacji budził kontrowersje w kwestii wieczności wszechświata. W starożytności, chodzi tu o Grecję nie podejmowano owego problemu, gdyż wszechświat, w niektórych koncepcjach filozoficznych łączony był z wieczną materią, a zatem i wszystko co z niej powstało, była wieczna.

Średniowieczna pneumatologia protestancka i prawosławna
 
Wiara w Trójcę Świętą stanowi w życiu chrześcijanina fundament jego życia religijnego. Znajduje to wyraz w codziennej praktyce porannej modlitwy, w której potwierdzamy wiarę w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego oraz w modlitwie wspólnotowej w liturgii Mszy Świętej. Wiara w Trójjedynego Boga stanowi także odwieczny przedmiot wiary chrześcijan i stanowi o ich specyfice pośród wyznawców innych religii.
Rozwój każdej religii charakteryzuje się przechodzeniem od prostych wierzeń religijnych do form zinstytucjonalizowanych. To powoduje między innymi rozwój doktryny religijnej w obrębie danej religii. Taki proces obserwowaliśmy w …

  
Duch Święty w ikonografii średniowiecznej
 
Symbolika Ducha Świętego
 
Woda
W Ewangelii Św. Jana czytamy: Duch jest żywą wodą wylewającą się z ukrzyżowanego Chrystusa jako źródła(J 19,34). Woda jest wyjątkowym żywiołem. Dzięki niej możemy zaspokoić pragnienie, ma działania oczyszczające, warunkuje rozwój roślin. W wielu kosmogoniach starożytnych ludów pogańskich woda stanowiła źródło początku świata. Mówiąc o wodzie jako symbolu Ducha Świętego należy przywołać dwa wydarzenia biblijne. Pierwsze z nich to stworzenie świata i fakt unoszenia się Ducha Bożego nad wodami. Drugim jest chrzest Jezusa w Jordanie, kiedy zstąpił na Niego Duch Święty w postaci …