Jest to fragment książki „Społeczna gospodarka rynkowa. Ordoliberalna koncepcja polityki gospodarczej” Piotra Pysza (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Poglądy L. Erharda w kwestii materialnego zadania gospodarki oraz wartości społecznych można podsumować w formule stanowiącej rozwinięcie tytułu jego książki Dobrobyt dla wszystkich. Jako „socjalny liberał” zmierzał do tego, aby polityka kształtowania ładu gospodarczego przyczyniała się do zaistnienia materialnego dobrobytu, wolności i sprawiedliwości dla wszystkich. Stanowiło to — jego zdaniem — uzasadnienie dla pisowni pojęcia społecznej gospodarki rynkowej z dużej litery Soziale Marktwirtschaft. Społeczne cele gospodarowania …

Fragment pochodzi z książki „Socjologia języka” Kwiryny Handke (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Przyjmując za podstawę to, że milczenie towarzyszy mówieniu, jest jego drugą stroną i jest również jego tłem, przyjrzymy się teraz takim sytuacjom społecznej komunikacji, w których równocześnie występuje mówienie i niemówienie (coś, co niezbyt zręcznie, ale adekwatnie, można by określić jako mowomilczenie). Przy tym nie chodzi tu o zwykłe przemilczenia, czyli niewspominanie o czymś, zbywanie czegoś milczeniem, ale o takie przemilczanie, które jest świadomym zatajaniem czegoś, przy równoczesnym mówieniu o tym …

Fragment pochodzi z książki „Gospodraka. Wzrost i upadek systemu nakazowo-rozdzielczego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy. Słowo „gospodraka” w tytule jest zamierzone, to nie jest literówka.

Mimo ekstensywnego charakteru rozwoju, marnotrawstwa i wolnego wzrostu stopy życiowej lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte przyniosły postęp w urbanizacji, industrializacji i pewnej modernizacji życia gospodarczego ZSRR i państw komunistycznych w Europie. Był to wynik skutecznej mobilizacji ekstensywnych czynników wzrostu takich jak nisko opłacana, niewykwalifikowana siła robocza, tanio pozyskane surowce i kopaliny oraz pierwotna akumulacja kapitału, dająca stosunkowo szybkie przyrosty produkcji z …

Fragment pochodzi z książki „Brzemię Białego Człowieka” Williama Easterly’ego (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Jak pokazuje przykład Roberta Owena, upodobanie do stosowania w Reszcie świata rozwiązań utopijnych nie jest nowe — jest to temat, który przewija się przez całą historię Zachodu i Reszty świata. Wielkie plany, które w jeden dzień przekształcają się w pomoc zagraniczną i interwencje militarne, pojawiały się już w osiemnastym wieku. Większość sprawozdań podkreśla raptowne przejście od kolonializmu do pomocy zagranicznej i ochotniczych interwencji militarnych; oczywiście stosunek Zachodu do tych spraw …

Fragment pochodzi z książki „Jak uczy się mózg” Manfreda Spitzera (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Dzięki metodom obrazowania funkcjonalnego ostatnio stało się możliwe bezpośred­nie badanie pobudzenia ośrodka nagrody u człowieka, bez potrzeby sięgania po bodź­ce ekstremalne — kokainę w przypadku osób uzależnionych na leczeniu odwykowym. Także czekolada, dobra muzyka czy kontakt wzrokowy z atrakcyjnym człowiekiem po­budzają układ nagrody.

Smali z współpracownikami (2001) poszli tropem neurobiologicznych podstaw podjadania czekolady. Dziewięć osób badanych, które same siebie określały raczej ja­ko „czekoladoholicy”, zostało siedem razy zbadanych w pozytronowym …

Fragment pochodzi z książki „Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów” A. Smitha (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Handlem, który posiada wielkie znaczenie w każdym cywilizowanym społeczeństwie, jest handel jaki prowadzą między sobą mieszkańcy miast i mieszkańcy wsi. Polega on na wymianie produktów rolnych na wyroby przemysłowe, bądź to bezpośrednio, bądź też za pośrednictwem pieniądza lub jakiegoś rodzaju papierów, które reprezentują pieniądz. Wieś zaopatruje miasto w środki utrzymania i surowce dla przemysłu. Miasto odpłaca za te dostawy wysyłając w zamian mieszkańcom wsi część …

Fragment pochodzi z książki „Grzeczność w komunikacji językowej” M. Marcjanik (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Grzeczność językowa, czyli używanie przez mówiących okre­ślonych wyrażeń językowych o funkcji grzecznościowej (zwanych po­pularnie zwrotami grzecznościowymi), powiązana jest ściśle z grzecznością niejęzykową (niewerbalną). Grzeczność niejęzykowa dzieli się na grzeczność ponadjęzykową — w skład której wchodzą fonetyczne cechy mówienia, takie jak: intonacja, barwa głosu, natężenie głosu, tempo mówienia — oraz grzeczność pozajęzykową, do której zalicza się: mimikę, gesty, postawę i ruchy ciała, sposób „zagospodarowania” przestrzeni, w tym odległość od odbiorcy.
…

Fragment pochodzi z książki „Zrozumieć demokrację i obywatelskość. Dziedzictwo grecko-rzymskie” P. Vidal-Naqueta, J.P. Vernanta, J.P. Brissona i E. Brisson (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007).

Mitologia miała spory udział w edukacji Greka. Na czym polegała owa edukacja?

Dla każdego Greka edukacja polegała na zanurzeniu się w atmosferze opowiadań, które literatura lub babki (czy piastunki) wkładały mu do głowy. Opowiadania te kształtowały również sposób bycia. Nie tyle chodzi o moralność, ile o pewien typ człowieka i pewien rodzaj cnoty, który Grecy nazywali „arete”. Być kimś dobrym, być członkiem elity — „aristos”, być „kalos …

Jest to fragment książki „Transformacje społeczeństw” Lecha Zachera (Wydawnictwo C.H. Beck, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Życie w Sieci

Wychodzimy z dwóch — dość ugruntowanych założeń:

1) współcześnie wyłania się (ze społeczeństwa przemysłowego) społeczeństwo informacyjne (SI);

2) SI globalizuje się, wytwarza rozmaite sieci, a zarazem one go współkształtują (głównie Internet); sieci globalne ogarniają także społeczeństwa mniej zaawansowane, np. takie, w których elementy SI powstają w ograniczonym zakresie, czyli na ograniczonej przestrzeni (także cyberprzestrzeni, która tam jest mało „zapełniona”); także częściowe, pośrednie czy indukowane uinformacyjnienie zapewniają np. korporacje ponadnarodowe, organizacje …

Jest to fragment książki „Społeczeństwo sieci” Manuela Castellsa (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Kultury składają się z procesów komunikacyjnych. A wszystkie formy komunikacji, jak nauczyli nas wiele lat temu Roland Barthes (1978) i Jean Baudrillard (1972), są oparte na wytwarzaniu i konsumpcji znaków. Nie ma zatem rozdziału między „rzeczywistością” i reprezentacją symboliczną. We wszystkich społeczeństwach ludzkość egzystowała w środowisku symbolicznym i działała przez nie. Zatem tym, co jest historycznie specyficzne dla nowego systemu komunikacyjnego zorganizowanego wokół elektronicznej integracji wszystkich trybów komunikacyjnych, od typograficznego do multisensorycznego, …

Jest to fragment książki „Teoria prowokacji” Mirosława Karwata (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.

Prowokacje często służą zapewnieniu w miarę wiarygodnego, a przynajmniej zdawkowego i formalnego usprawiedliwienia dla działań z góry zaplanowanych, których zamiar dawno powzięty, jak i prawdziwe motywy i właściwe intencje należy ukryć. Usprawiedliwienie polega więc na stworzeniu lub wykorzystaniu pretekstu.

Istota i funkcje pretekstów

Przypomnijmy, że pretekst to: pozorny powód czyjegoś postępowania, maskujący rzeczywiste pobudki, intencje i zamiary; fałszywe uzasadnienie lub usprawiedliwienie postępowania — podwójnie fałszywe, gdyż po pierwsze, nieszczere (sam w to nie wierzę …

Jest to fragment książki „O złośliwej dyskredytacji” Mirosława Karwata (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007). Wszelkie skróty i uzupełnienia za zgodą Wydawcy.
Atak konwencjonalno-symboliczny, jakim jest dyskredytacja podstępna, tym różni się od napaści fizycznej, próby pobicia, zamachu na życie czy mienie, że niemal nigdy nie pozwala w pełni się obronić. I sam ten atak, i wymuszona nim obrona stają się pułapką. Złośliwie i niesprawiedliwie zaatakowany (skrytykowany, oskarżony, znieważony) musi się bronić — ale najrzetelniejsza nawet obrona nigdy nie zrekompensuje poniesionych już strat, nie przywróci mu pozycji wyjściowej (nienaruszonej czci, honoru, popularności, autorytetu, szacunku), …