Kultura i Historia numer 13/2008
Adam Kwapiński
Gry fabularne w perspektywie ludologicznej. Zarys problematyki badawczej.

Abstrakt
W tym artykule opisuję zjawisko gier fabularnych z punktu widzenia pojęć ukształtowanych na gruncie ludologii. Odwołując się do kategorii paidei i ludusu, staram się określić przynależność gier fabularnych do jednej z nich. Następnie przechodzę do analizy zjawiska w kontekście problemów takich jak: stosunek interaktywności do narracji oraz transmedialność gier. Ostatnia część pracy jest próbą spojrzenia na gry fabularne przez pryzmat sześciu cech stworzonych przez Jespera Juula, które w jego teorii konstytuują grę.

Kultura i Historia numer 13/2008
Lars Konzack

Krytyka gier komputerowych: metoda analizy gier komputerowych

tłumaczenie: Piotr Wojcieszuk

Abstrakt
W niniejszej pracy opisujemy metodę analizy gier komputerowych. Metoda analizy jest oparta konkretnie na grach komputerowych, nie na przeniesieniu jakiegoś rodzaju narzędzi stosowanych na innym polu badań – mimo oczywistych inspiracji innymi metodami analizy z różnych obszarów badań. Metoda oparta jest na siedmiu różnych warstwach gry komputerowej: sprzęcie, kodzie programu, funkcjonalności, elementy gry (ang. gameplay [*]), znaczeniu, referencyjności i warstwie socjokulturowej. Każda z nich może być analizowana oddzielnie, ale kompletna analiza każdej gry komputerowej musi przeprowadzona z …

Kultura i Historia nr 13/2008
Jesper Juul
Bez celu. O grach otwartych i ekspresyjnych

tłumaczenie: Piotr Wojcieszuk

Abstrakt
Artykuł zajmuje się niedawno powstałym fenomenem popularnych gier wideo, w których cele grają inną rolę niż było to w tradycyjnych grach komputerowych i wideo. Badanie gier Sims 2 (Maxis 2004) i Grand Theft Auto: San Andreas (Rockstar Games North 2005) prowadzi do wniosku, że chociaż gry te są zwykle postrzegane jako skrajnie różne, są też zasadniczo podobne w tym, że są grami bestsellerowymi, otwartymi i ekspresyjnymi, grami, które pozwalają graczom na wykorzystanie różnych stylów gry zgodnych z …

Kultura i Historia nr 13/2008
Espen Aarseth
Walczyłem przeciw prawu: wywrotowa gra i gracz implikowany

tłumaczenie: Piotr Wojcieszuk
Abstrakt
Artykuł jest próbą zrozumienia badań nad grami (Game Studies) poprzez kwestionowane pojęcie „gracza” zarówno w obrębie, jak i na zewnątrz „obiektu gry” – czyli obiektu, który użytkownicy gry postrzegają i na który reagują, kiedy grają. W oparciu o ujęcie przez Hansa Georga Gadamera gier jako podmiotu który „staje się panem grających”, artykuł wychodzi poza tradycyjny podział na realnych graczy nauk społecznych i gracza – krytycznego autora nauk humanistycznych, oraz przedstawia teorię gracza i badań nad graczem, …

Kultura i Historia nr 13/2008
Paweł Marcisz
Próba formalizacji dyskursu wokół gier fabularnych w kategoriach Michela Foucaulta

Abstrakt
W artykule tym rozważam kształtowanie się dyskursu wokół gier fabularnych, formalizację ludologii, czyli – zdawałoby się – łączenie sprzeczności: ujęcie żywiołowej zabawy w karby nauki. Posługuję się przy tym metodami i narzędziami M. Foucaulta. Z jednej strony badam formowanie się dyskursu (i, co jest z tym równoznaczne, struktur władzy implikowanych przez dyskurs) w sposób zaproponowany w „Archeologii wiedzy”. Z drugiej strony pokazuję analogię między narodzinami nauki o grach, a przedstawionymi w I tomie „Historii seksualności” narodzinami …

Encyklopedia „Epistema”
Rozgrywka emergentna
Odsłuchaj hasło:
[audio:http://wiedzaiedukacja.pl/wp-content/uploads/2008/03/rozgrywka-emergentna.mp3]
Pobierz: *mp3
Rozgrywka emergentna (ang. emergent gameplay) to termin określający różne formy wykorzystania gier w celach innych od pierwotnie zamierzonych przez ich twórców. Są one wynikiem niekonwencjonalnej interakcji użytkownika z różnymi elementami świata gry i rządzącymi nimi mechanizmami, która skutkuje złożonymi i często niespodziewanymi efektami.
Rozgrywka emergentna często ma wpływ na samą grę, ale może też odbywać się całkowicie poza nią. W pierwszym przypadku czyni świat gry bardziej interaktywnym i stwarza użytkownikom większe możliwości działania w jego obrębie, w drugim pozwala na podejmowanie działań niezwiązanych bezpośrednio z graniem.

Encyklopedia „Epistema”
Machinima
Termin machinima (powstały z połączenia dwóch angielskich słów machine i cinema) oznacza filmy tworzone z wykorzystaniem interaktywnego, wirtualnego środowiska gry komputerowej, w którym postaci i wydarzenia kontrolowane są przez ludzi, skrypty lub sztuczną inteligencję.
Łącząc tradycyjne techniki filmowe i animacyjne z technologią przetwarzających dane w czasie rzeczywistym, trójwymiarowych silników gier, produkcja machinim pozwala na oszczędność kosztów i czasu przy zachowaniu dużej dozy kreatywnej kontroli.

Encyklopedia
„Epistema”
Ludologia
Pochodzenie i ogólna charakterystyka terminu
Termin ludologia powstał z połączenia łacińskiego słowa ludus będącego określeniem zabawy i gry i greckiego słowa logos oznaczającego min. rozum, myśl. Zgodnie z tym źródłosłowem ludologię określa się jako naukę poświęconą badaniu gier i zabaw. Ludologia wyłoniła się jako dziedzina badań naukowych w odpowiedzi na wzrost znaczenia i zainteresowania grami komputerowymi, jednak wypracowane przez nią teorie i metody mogą służyć do badania różnych rodzajów gier i zabaw jakie obserwujemy we współczesnych kulturach. Badania ludologiczne nie obejmują matematycznej teorii gier, wykorzystywanej często w ekonomii.

Encyklopedia „Epistema”
Gry fabularne
Gry fabularne (ang. Role-Playing Games) – rodzaj gier towarzyskich [1] z elementami zabawy [2], opartych na narracji [3], niejednokrotnie wymagających od uczestników zdolności aktorskich, rozgrywanych podczas spotkań zwanych sesjami [4]. Biorą w nich udział przynajmniej dwie osoby, z których jedna, najczęściej nazywana mistrzem gry [5], pełni rolę prowadzącego, narratora i arbitra, a pozostałe, zwane graczami [6], odgrywają role postaci, zwanych bohaterami [7], aktywnie współtworząc z prowadzącym fabułę przygody [8], która jest treścią gry.